مشاعره مشاعره با اشعار خودمان

[alinasserikhanik]

آه از نامرادی ها مگو

از غم و درد و ناله ها شعری مگو

وای از این رنجها درطلب آب ونان
اشک به رنگ خدا،ذل زده برآسمان
هرچه صدا خواسته یک قلم انداخته
درهمه فریادها خون شده دریادها

 

[زینب میشی]

از میان این همه آشفتگی

تو برایم دردی و دیوانگی!

 

[alinasserikhanik]

از میان این همه آشفتگی

تو برایم دردی و دیوانگی!

یادهای ام زیر سایه پشت ابر
می کشد اندوه باران را به چتر

 

[Surin]

راه نشانم مده بی خبری بهتر است
از دل بی رحم تو هرچه بگویم کم است

 

[alinasserikhanik]

راه نشانم مده بی خبری بهتر است
از دل بی رحم تو هرچه بگویم کم است

تا به تمنا شدم، کوچه ی حاشا شدم

در طرف عاشقی خوار به صحرا شدم

 

[alinasserikhanik]

تا به تمنا شدم، کوچه ی حاشا شدم

در طرف عاشقی خوار به صحرا شدم

ماه شبم یافتم سوختم وساختم
آه مه نخشبی نقد خودم باختم

 

[زینب میشی]

میروم از یادها در گذر بادها

تا به تو ثابت کنم عشق و فرا رازها

 

[Surin]

ای دختر مهتاب که از روی تو روشن
شد محفل ما روی فراخاکی تو چند؟

 

[alinasserikhanik]

میروم از یادها در گذر بادها

تا به تو ثابت کنم عشق و فرا رازها

آمدی دریاد من درشب تندباد من
حال که افتاده ام دل شده فریادمن

 

[Surin]

نیست سیه چشم تو سهم من بی نوا
بهر که گویم که این ظلم بود و بس جفا