روی سایت دلنوشته‌ی آبنبات رنگی | HORYA-A کاربر انجمن یک رمان

[•HOORYA•]

***
بسم ربی


نام دلنوشته‌: آبنبات رنگی
نام نویسنده: بانو منصوری
تگ: محبوب
ویراستار: Nasi_84
مقدمه:
دنیایت را رنگی بساز، ای‌رفیق!
جهانت را شیری.
آسمانت را آبی.
زمینت را خاکی.
و دلت را بی‌منت از آدمی ساز!
و فقط خدایت است، که تهی از هرگونه رنگی‌ست.

 

[G.ASADI]

•| بسم رب القلم |•

آنچه از دل برآید، لاجرم بر دل نشیند...

نویسنده‌ی عزیز، بی‌نهایت خرسندیم که دلنوشته‌های زیبایتان را در انجمن «یک رمان» به اشتراک می‌گذارید.
خواهشمندیم پیش از پست‌گذاری و شروع دلنوشته‌، قوانین بخش «دلنوشته‌های کاربران» را به خوبی مطالعه بفرمایید.
"قوانین بخش دلنوشته‌ی کاربران"

پس از گذشت حداقل ۲۰ پست از دل‌نوشته، می‌توانید در تاپیک زیر...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[•HOORYA•]

***
گاهی مهم نیست که دنیایت سفید است یا سیاه!
تو بوم زندگی را در دست داری!
برجهانت رنگ‌هایی بپاش که دیدگانت را شاد سازد.
دیدگانی که همواره پیوسته بر زندگی‌ست.
آنقدر دنیایت را رنگین بساز...
که همگی غبطه‌ی زیبایی احوال تو را خورند.

 

[•HOORYA•]

***
رفیق من!
آن خدایی که پاک از هر گونه آلودگی‌ست،
هیچ‌گاه از سیاهی برای بوم زندگانی تو استفاده نمی‌کند.
ممکن است گهگاهی در صفحه‌ی تقدیر، لکّه‌هایی را ببینی، امّا لکّه‌ها که ماندگار نیستند.

 

[•HOORYA•]

***
گاهی شب‌هم با تاریکی‌اش زیباست!
مهم نیست که سیاه و دلگیر است،
مهم آن است، که با تمام سیاهی‌هایش
ستاره‌هایی سفید و درخشان، نظرت را جلب می‌کند.
هرچقدر زندگی تیره و تار باشد،
دارد ستاره‌هایی را که، چشمانت را از غبار تاریکی بپوشاند و نگاهت را جذب خود کند.

 

[•HOORYA•]

***
چشمان من به سیاهی عادت ندارد،
نه به سیاهی زندگی و نه به سیاهی روز
این تن به ملایمات عادت ندارد... .
هی این روزگار زخم می‌زند
این من بلند می‌شود و با پوزخند به روزگار نگاه می‌کند. رنگ شادی را بر می‌دارد و بر بوم زندگی‌اش می‌پاشد.

 

[•HOORYA•]

***
عشق را آبی می‌کشم
که همگی بدانند قدیسی‌ست منزه!
به زلالی آب و به پاکی آسمان
رنگی روشن و بی‌قید
دقیقا رنگ عشق را می‌توان در چشم‌هایت دید.

 

[•HOORYA•]

***
سیرتت را رنگ سفید بپاش ای رفیق من!
تا شاید دل و دیدگانت پاک و مطهر باشد.
اگر سفید باشی...
باخلوصی، بی‌گناهی، باکمالی، خودکفایی
اگر سفید باشی، همواره پاکی
سفید باش جانِ من!

 

[•HOORYA•]

***
بیا من صورتی، تو آبی!
باشه من نازنازی، تو جسوری
تو مشکی، من سفید
تو بی‌وفا، من دل‌بسته
باشه تو جون بخواه، من جون بدم.

 

[•HOORYA•]

***
شیرینی‌ات را چشیده‌ام ای‌رفیق.
آن‌قدر مرامت سفید و دلت آبی‌ست، که!
اقیانوس‌ها و کهکشان‌ها به گرد مرامت نمی‌رسند.
آن‌قدر رنگی هستی که، خودم را در دنیایت گم می‌کنم.
رفیق من، تو آبنبات رنگی هستی برای شیرینی کامِ زندگی.