مشاعره مشاعره با اشعار خودمان

[زینب میشی]

یا رب ز لبم دور نما این شر و ورها

تا زین سخنم جنگ نیفتد به زبانها

 

[Soran]

یا رب ز لبم دور نما این شر و ورها

تا زین سخنم جنگ نیفتد به زبانها

ای مخزن اسرارم تا صبح مرا دریاب
از شب که گذشت اندی آنگاه بپُش جلباب

 

[زینب میشی]

با شعر کمی حالم ؛ بهتر شده ای جانا

کاش شعر و غزل هر شب باشد برِ من جانا

 

[Soran]

با شعر کمی حالم ؛ بهتر شده ای جانا

کاش شعر و غزل هر شب باشد برِ من جانا

آرم به در جنت، جامی پره از شربت
تا میل بفرمایی دوری کنی از شهوت

 

[زینب میشی]

تا لب زده ام غم را شعرم به زبان آمد
افسوس از این قصه کین با دل پر آمد

 

[Soran]

عالیه

تا
لب زده ام غم را شعرم به زبان آمد
افسوس از این قصه کین با دل پر آمد

دستم بر مهتاب و مهتاب بود حیران
دستم ندهم بر وی دوری نکنم بر جان

 

[زینب میشی]

عالیه


دستم بر مهتاب و مهتاب بود حیران
دستم ندهم بر وی دوری نکنم بر جان

شعر خودت عالی تره

ناخوانده شدم مهمان
دریاب دلم با جان

 

[Soran]

شعر خودت عالی تره

ناخوانده شدم مهمان
دریاب دلم با جان

ناخوانده شود مهمان در محفل رنگینش
نایم نرود رفتن در محفل زرینش

 

[زینب میشی]

نابرده نبردم گنج از دار مکافاتها
کین آرزو خفته بر دار مصیبتها

 

[زینب میشی]

ناخوانده شود مهمان در محفل رنگینش
نایم نرود رفتن در محفل زرینش

شبگرد پریشانم در میکده ای خاموش
بردار دلم زین جا از مقبره ای خاموش