- تاریخ ثبتنام
- 20/8/24
- ارسالیها
- 89
- پسندها
- 247
- امتیازها
- 1,078
- مدالها
- 3
سطح
2
- نویسنده موضوع
- #71
با یادآوری کار خودم و مادر حسام صورتم درهم رفت، اینکه چطور تلاشهایش را با آن همه زحمت، با آن همه خستگی، نابود کردم. در دلم سرزنشبار نالیدم:
- فرگل تو چه آدم بیوجدانی هستی؟ چهطور دلت میاد هنوزم با مادر حسام همکاری کنی؟
نفسم را بیرون راندم و با سماجت رو به گفتم:
- بالاخره هرکاری از دست من میاد بگید.
لبخند بیجانی روی لبهایش جان گرفت و گفت:
- مرسی خانم دکتر شام رو بخورم یه کم استراحت میکنم بعد شروع میکنم، نگران نباشید من عادت دارم.
در دلم آشوبی شد، متوجه نگاهم شد و با حالت مبهمی ابرویی تکان داد و گفت:
- چی شد؟
دستپاچه حرف را به آن سو کشاندم و گفتم:
- لااقل امشب رو به خودتون استراحت بدید.
نفسی بیرون داد و فنجان خالی قهوهاش را روی میز گذاشت و گفت:
- انقدر نگران من نباشید، چیزی...
- فرگل تو چه آدم بیوجدانی هستی؟ چهطور دلت میاد هنوزم با مادر حسام همکاری کنی؟
نفسم را بیرون راندم و با سماجت رو به گفتم:
- بالاخره هرکاری از دست من میاد بگید.
لبخند بیجانی روی لبهایش جان گرفت و گفت:
- مرسی خانم دکتر شام رو بخورم یه کم استراحت میکنم بعد شروع میکنم، نگران نباشید من عادت دارم.
در دلم آشوبی شد، متوجه نگاهم شد و با حالت مبهمی ابرویی تکان داد و گفت:
- چی شد؟
دستپاچه حرف را به آن سو کشاندم و گفتم:
- لااقل امشب رو به خودتون استراحت بدید.
نفسی بیرون داد و فنجان خالی قهوهاش را روی میز گذاشت و گفت:
- انقدر نگران من نباشید، چیزی...
لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.