مشاعره مشاعره با اشعار خودمان

[قاصدکــ]

دارم من از فراقش در دیده صد علامت
راز دلم ندانی هست این سخن صداقت

تو باده‌ی این جامی، تو‌ می‌کنی‌ام مسخر
تو این منِ عاقل را مجنون می‌کنی آخر

 

[ش.م.ی.م فرهادی]

تو باده‌ی این جامی، تو‌ می‌کنی‌ام مسخر
تو این منِ عاقل را مجنون می‌کنی آخر

رویای تو در سر دارم اما همه اش یک خواب است..
میشود بیدار کنی و بگویی اعجاب است؟

 

[قاصدکــ]

رویای تو در سر دارم اما همه اش یک خواب است..
میشود بیدار کنی و بگویی اعجاب است؟

تو را دیدم و انفجار شعری رخ داد
از آن روز مدام از تو سرودم دیگر

 

[ش.م.ی.م فرهادی]

تو را دیدم و انفجار شعری رخ داد
از آن روز مدام از تو سرودم دیگر

راز تلخیست میان من و ایمان و خدا
تا روم سجده کنم یاد تو آید به میان...

 

[قاصدکــ]

راز تلخیست میان من و ایمان و خدا
تا روم سجده کنم یاد تو آید به میان...

نگرانی، تشویش، به دلم چنگ زد و من
ضربانم به تسریع بیفتاد به بسامد

 

[ش.م.ی.م فرهادی]

نگرانی، تشویش، به دلم چنگ زد و من
ضربانم به تسریع بیفتاد به بسامد

داد از دل عشاق به جا مانده ز عشق
این قافله تا آخر عمر همه سرگردان است...

 

[قاصدکــ]

داد از دل عشاق به جا مانده ز عشق
این قافله تا آخر عمر همه سرگردان است...

تو که رفتی خورشید هم چشم فرو بست
چه غریبانه به سیاهی بدل شد سپیده‌دم

 

[ش.م.ی.م فرهادی]

تو که رفتی خورشید هم چشم فرو بست
چه غریبانه به سیاهی بدل شد سپیده‌دم

مردن را زندگی کردن بود کار تمام شهر...
تو خواهی تیغ من باشی که هردم میزنی بر قهر؟

 

[قاصدکــ]

مردن را زندگی کردن بود کار تمام شهر...
تو خواهی تیغ من باشی که هردم میزنی بر قهر؟

رخساره‌ی تو کشت مرا، بُرد مرا، در به درم
اینجا به نزدم بیا، ای که تویی تاج سرم

 

[ش.م.ی.م فرهادی]

رخساره‌ی تو کشت مرا، بُرد مرا، در به درم
اینجا به نزدم بیا، ای که تویی تاج سرم

میکنی هردم پریشان حال این درویش را...
دست بردار از سر دیوانگان محبوب من