سرآمد مجموعه دلنوشته‌های رویای کال | هورزاد اسکندری کاربر انجمن یک رمان

[ₕₒᵣzₐd]

به نام خدا
عنوان دلنوشته: رویای کال
نویسنده: هورزاد اسکندری
ویراستار: @*SHAKIBAgh*
تگ: سرآمد

مقدمه:
این روزها مدام با خودم کلنجار می‌روم.
دوست دارم به تو بگویم چقدر دلم برایت تنگ شده!
اما کار درستی نیست.
مدام می‌پرسم:
- اگر بگویی دلتنگی برایش مهم است؟ نه!
دنیل!
هرگز به زبان نیاوردم، اما احساس می‌کردم پس از سال‌ها، باز می‌توانم صدای نسیم نوپای عشق را، در وجودم بشنوم؛ می‌توانم دوست بدارم و دوست داشته شوم.
اما این‌ها، خیالات کالی بیش نبود!
دوستدار تو: نلی میلر
دوشنبه 7 آوریل 2000

[COLOR=rgb(0, 0...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[Narges.sh]

•| بسم رب القلم |•
آنچه از دل برآید، لاجرم بر دل نشیند...

نویسنده‌ی عزیز، بی‌نهایت خرسندیم که دلنوشته‌های زیبایتان را در انجمن «یک رمان» به اشتراک می‌گذارید.
خواهشمندیم پیش از پست‌گذاری و شروع دلنوشته‌، قوانین بخش «دلنوشته‌های کاربران» را به خوبی مطالعه بفرمایید.
***
قوانین بخش دلنوشته‌ی کاربران"
پس از گذشت حداقل ۲۰ پست از دل‌نوشته، می‌توانید در تاپیک زیر...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[ₕₒᵣzₐd]

***
دنیل!
از تو فاصله گرفتم، و این به معنی دوست نداشتن تو نیست.
راستش را بخواهی، در تک‌تک ثانیه‌های قمر در عقرب این فاصله‌ی تحمیلی، دریافتم که چقدر در عدمت هسته‌ی قلبم از هم می‌شکافد، چه اندازه به شنیدن صدایت و لمس گوش‌نواز خنده‌‌‌هایت احتیاج دارم!
اما، باید می‌رفتم.
حرف نزدن با تو، شاید قلبم را مورد تعدی و گزند قرار دهد، اما مهر مرگ من نیست؛ ولیکن یادآوری خودم به تو، هر روز مرا خواهد کشت؛ در حالی‌که هنوز جان در تنم شناور است.
دنیل عزیزم!
گفتم صدای رفتارت بلند است، اما نخواستی معنی کلماتم را درک کنی.
رفتار تو، تصویر منِ رفته را تجلی می‌بخشید؛ حینی که کلامت، اصرار به ماندن داشت!
گفتم:
- می‌خواهم مراقبت باشم، اما دوست داشتن را نمی‌دانم. انگاری کمی ترسناک و وهم‌آور است؛...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[ₕₒᵣzₐd]

***
دنیل!
گفتی نمی‌خواهی وابسته‌ات باشم؛ وگرنه هیچکس آزرده نمی‌شود کسی را در زندگی داشته باشد، که او را دوست دارد و دل نگرانش می‌شود.
حالا منظورت را فهمیدم!
تو از جاری بودن عشقت در رود قلبم لذت می‌بردی، اما نمی‌خواستی که خودت هم، برای دختری که همیشه دیوانه خطابش می‌کردی این گونه باشی!
آدم‌ها ذاتاً از دوست داشته شدن لذت می‌برند، و این تضمین ماندگاری نیست که بشود آن را، نشان از علاقه‌ی متقابل آن‌ها نسبت به خودت تلقی کنی!
«نلی میلر»
چهارشنبه 16 آوریل 2000​

 

[ₕₒᵣzₐd]

***
برای بار هزارم، خیلی دلم می‌خواهد این مسیر را دوباره بیایم،
و برای بار هزار و یکم، می‌دانم که دوباره مجبور می‌شوم از آن بازگردم.
دوست دارم بگویم می‌خواهم در کنارت باشم،
اما یادم می‌آید که قبلاً بارها گفته‌ام،
نمی‌خواهم متظاهر باشی و این تمنای کنار تو بودن، ممکن است تو را ناچار به قایم باشک در پوسته‌‌ی تظاهر کند، تظاهرِ تمایل به حضور من!
یک دلیل برای بازگشت دارم، قلبم!
و عقلم هزار دلیل دارد که سقوط وجودم را به سمت دریاچه‌ی وجودت، متوقف کند.
بزرگ‌ترین آن‌ها، این است:
«بسیار برای حال خوبت تلاش کردم؛ من حتی از سکوت و طفره‌ی تو، حال خوب و خرابت را متوجه می‌شدم؛ ولی تو حتی زمانی که با زبان خودم می‌گفتم حالم خوب نیست، حتی تلاش نمی‌کردی دلیلش را بدانی، تلاش برای بهبود...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[ₕₒᵣzₐd]

***
دنیل!
در جغرافیایی دور از من نفس می‌کشی و این جبر جوانه‌زده در ریشه‌مان، همیشه مانع از آن بود که بتوانیم کنار هم باشیم.
این که هیچ رخداد مشترکی بین ما ثبت نشد، دلیل بلند بالایی است که بزودی از میان گلبرگ‌های ذهنت دود شوم.
ولیکن به پاس درس بزرگی که به من دادی، این معلم را فراموش نمی‌کنم.
می‌دانی دنیل،
من هنوز نمی‌توانم بفهمم چه کسی واقعاً مرا دوست دارد؛ اما باز خوشحالم، چرا که لااقل می‌توانم بفهمم، چه کسی در دوست داشتن دروغ می‌گوید.
«نلی میلر»
یکشنبه 11می 2000​

 

[ₕₒᵣzₐd]

***
هنوز می‌توانم به آسانی، برای صحبت با تو دلیل بیاورم.
تا صبح بهانه بتراشم و حتی درمورد صدای خش‌‌خش برگ‌ها زیر کفش‌هایم، گذر از کنار پیرمرد رفتگر، یا موسیقی بی‌کلامی که هر روز گوش می‌کنم، برایت قصه بگویم.
یا حتی به ساده‌ترین شکل، تنها بپرسم:
- حالت خوب است؟
اما دیگر نمی‌توانم؛ انگار من و تو هر چقدر هم که کش‌دار شویم، عاقبت به پایان می‌رسیم.
«نلی میلر»
دوشنبه 12 می 2000​

 

[ₕₒᵣzₐd]

***
دنیل!
هر چه به دنبال عشق دویدم، از من گریخت؛ و شاید یک روز هم دست سرنوشت، او را دنبال من بکشاند، حینی که از آن گریزانم.
حالا همه‌ی دلبستگی‌های جهان، در من ل*ب مرز است و لبه تیز تیغ، یک به یک پیکرشان را می‌بوسد.
می‌دانی عزیزم،
دوست داشتم تنها درست به همان اندازه که یک فرصت زندگی دارم، زمان داشته باشم تا عشق تمام و کمال یک مرد نسبت به خودم را زندگی کنم.
صبر کن، پدرم!
بله. شاید جواب سوالم، همین کلمه‌ی سه حرفی باشد؛ ممکن است او تنها مردی باشد، که می‌تواند تا همیشه و از روی واقعیت، دخترش را که برای هیچکس و هیچ چیز کافی نیست همچنان دوست داشته باشد.
او تنها کسی بود که شریک جرم اشتباهاتم می‌شد، تا تنهایی تنبیه نشوم؛ تنها کسی که حتی وقتی از من عصبی بود باز هم سعی داشت، با...​

لطفا برای مشاهده کامل مطالب در انجمن ثبت نام کنید.

 

[ₕₒᵣzₐd]

***
دوست داشتنت رنج زیادی برایم به ارمغان آورد.
چونان تیغ در بوته قلبم سربلند کرد، و ریشه‌های نوپای بند‌بند وجودم را به آتش کشید.
تو را تجلی زندگی در رگ‌هایم معنی کرده بودم، ولی لباس مرگ به تنم پوشاندی.
نور دیدمت، و تو ردایی از سیاهی به دور نقطه نقطه چشمانم تنیدی.
با این همه، از دوست داشتنت پشیمان نیستم... .
«نلی میلر»
یکشنبه 6 جولای 2000​

 

[ₕₒᵣzₐd]

***
دنیل!
نمی‌خواهم بگویم که اگر بودی، چرخ دنیا به کامم می‌چرخید و خون به جگر نمی‌شدم.
نه!
مانند گذشته، گاه حلقم را به شهد شکرین مزین می‌کرد و گاه، جام زهرش را روی فرشینه قلبم می‌لغزاند.
ولی اگر تو بودی، اگر می‌ماندی و رفیق نیمه راه نمی‌شدی،
تحمل سیاهی‌ها و دوام آوردن تا طلوع سپیده‌ دم زندگی، این‌قدر برایم مشقت بار و رقت انگیز نمی‌شد.
چون تو را داشتم!
«نلی میلر»
یکشنبه 13 جولای2000​